ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[แคฺลงคฺลาง] ก. แคลงใจ, ไม่แน่ใจหรือวางใจลงไปได้เพราะออกจะสงสัย, คลางแคลง ก็ว่า, บางทีก็พูดสั้น ๆ ว่า แคลง.
ว. อาการที่เดินหรือวิ่งโย่ง ๆ ไปในที่โล่ง (มักใช้แก่ผู้เปลือยกาย) เช่น เด็กแก้ผ้าวิ่งโทง ๆ.
ว. เสียงดังเช่นนั้น.
กระตือรือล้น, กะตือรือล้น, กะตือลือล้น
แสดงกริยาอาการเร่งรีบ
[เบนจางคะ-, เบนจาง] น. อวัยวะทั้ง ๕ คือ หน้าผาก ๑ มือ ๒ เข่า ๒; ส่วนทั้ง ๕ คือ ราก เปลือก ใบ ดอก ผล.
กะบาล, -บาน
ใช้เรียกศีรษะ แต่เป็นคำไม่สุภาพ
ตรรกกะ
ชักกะเยอ
[กะ-] ดู กริณี.
ก. กำหนดและกะกันไว้.
น. ส่าที่เติมลงไปเพื่อให้เกิดปฏิกิริยาเคมี ทำให้มีเอทิลแอลกอฮอล์เกิดขึ้น.
[เพฺรือง] น. กระดึง.