ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. มีลักษณะมัว ไม่ใส ไม่ชัดเจน.
น. หญิงที่ยังบริสุทธิ์. (ป.).
(สำ) ว. ที่ไม่บริสุทธิ์, ที่มีตำหนิ.
น. สีชนิดหนึ่งเหมือนสำลี. ว. มีสีอย่างสำลี, โดยปริยายหมายความว่า แจ่มแจ้ง, สะอาดบริสุทธิ์, ปราศจากมลทิน.
ก. ทำให้เตียน สะอาด หรือหมดสิ้นไป, มักใช้ประกอบกับคำอื่น เช่น แผ้วถาง แผ้วกวาด. ว. สะอาด, หมดจด, บริสุทธิ์, มักใช้เข้าคู่กับคำ ผ่อง เป็น ผ่องแผ้ว.
ก. เก็บข้าวของให้เข้าที่และกวาดทำความสะอาด.
ก. ทำให้สะอาดหมดจด เช่น ประทินผิว.
[สะกาว] ว. ขาว, สะอาด, หมดจด.
ว. หมดจด, สะอาด; ล้วน, แท้. (ป.).
(สำ) น. หญิงสวยที่ไม่บริสุทธิ์.
ว. บริสุทธิ์เพียงจันทร์. (ส.).
ว. กระจ่างหรือบริสุทธิ์แท้. (ส.).