ค้นเจอ 233 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ใสสะอาด,บริสุทธิ์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ขุ่น

ว. มีลักษณะมัว ไม่ใส ไม่ชัดเจน.

พรหมจาริณี

น. หญิงที่ยังบริสุทธิ์. (ป.).

เพชรร้าว

(สำ) ว. ที่ไม่บริสุทธิ์, ที่มีตำหนิ.

ขาว

น. สีชนิดหนึ่งเหมือนสำลี. ว. มีสีอย่างสำลี, โดยปริยายหมายความว่า แจ่มแจ้ง, สะอาดบริสุทธิ์, ปราศจากมลทิน.

แผ้ว

ก. ทำให้เตียน สะอาด หรือหมดสิ้นไป, มักใช้ประกอบกับคำอื่น เช่น แผ้วถาง แผ้วกวาด. ว. สะอาด, หมดจด, บริสุทธิ์, มักใช้เข้าคู่กับคำ ผ่อง เป็น ผ่องแผ้ว.

เก็บกวาด

ก. เก็บข้าวของให้เข้าที่และกวาดทำความสะอาด.

ประทิน

ก. ทำให้สะอาดหมดจด เช่น ประทินผิว.

สกาว

[สะกาว] ว. ขาว, สะอาด, หมดจด.

สุทธ,สุทธ-,สุทธ์

ว. หมดจด, สะอาด; ล้วน, แท้. (ป.).

ไม้งามกระรอกเจาะ

(สำ) น. หญิงสวยที่ไม่บริสุทธิ์.

ศศิวิมล

ว. บริสุทธิ์เพียงจันทร์. (ส.).

สุวิมล

ว. กระจ่างหรือบริสุทธิ์แท้. (ส.).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ