ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ตะโหฺนด] น. ชื่อเรียกลูกบัวในสกุล Nymphaea วงศ์ Nymphaeaceae. (ดู บัว).
(สำ) ว. มีผิวเป็นนวลใยในวัยสาว.
น. ใยแมงมุมที่ติดค้างอยู่ในที่ต่าง ๆ, หยักไย่ ก็ว่า.
น. ฐานรูปเชิงบัวหน้ากระดาน.
[-รด, -ระชะ] น. บัว. (ส.).
[-ขะระนี] น. โบกขรณี, สระบัว. (ป.).
น. ดอกบัว, บัว. (ส. ว่า เกิดในสระ).
[ปัดทะมาด] น. ฐานบัว (เช่นฐานพระพุทธรูปมีลายบัวควํ่าบัวหงาย).
[กุมุด] (แบบ) น. บัว, บัวขาว, บัวสาย. (ป., ส.); เลขนับจำนวนสูงเท่ากับ ๑๐,๐๐๐,๐๐๐ ยกกำลัง ๑๕ หรือ ๑ มี ๐ ตามหลัง ๑๐๕ ตัว.
[กะมะลาด] (แบบ) น. ผู้มีบัวเป็นที่นั่ง คือ พระพรหม. (ป., ส. กมล = บัว + อาสน = ที่นั่ง).
น. ต้นอ่อนซึ่งอยู่ในเม็ดบัว มีรสขม.
[นินละ-] น. บัวเขียว. (ส.).