ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ปฺระวาละวัน] ว. สีแดง. (ส.).
น. พลอยชนิดหนึ่ง สีแดงสลัว ๆ.
น. ชื่อชมพู่สาแหรกที่ผลสีแดงเข้ม.
น. เลือด. ว. สีแดง. (ป., ส.).
(สำ) ก. โกรธมากจนหน้าแดง, โมโห.
ว. สีแดงคล้ำอย่างสีเลือดของหมู.
น. ยาสูบชนิดหนึ่งของจีน เส้นแดง; ยาผงชนิดหนึ่งสีแดงใช้ชงกินแก้ร้อนใน; ยาน้ำชนิดหนึ่งสีแดง สำหรับใส่แผลสด.
น. ผู้เป็นต้นวงศ์ตระกูลซึ่งมีผู้สืบสายโลหิตมา, บุคคลที่นับตั้งแต่ปู่ย่าตายายขึ้นไป.
น. ๓ สี, เรียกธงชาติไทยซึ่งมี ๓ สี ๕ แถบ คือ แดง ขาว นํ้าเงิน ขาว แดง ว่า ธงไตรรงค์.
ว. ดาษไป, ทั่วไป, (ใช้แก่สีแดง ในคำว่า แดงเถือก); จ้า, โพลง, พราว, เช่น เถือกถ่อง เถือกทินกร.
[โกกะนุด] น. บัวแดง. (ป., ส. โกกนท).
น. ผ้าส่านแดง. (ป. รตฺตกมฺพล; ส. รกฺตกมฺพล).