ค้นเจอ 717 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "โลหิตขาว"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

โพลง

[โพฺลง] ว. สว่างแจ้ง, ลุกสว่าง, เช่น ไฟลุกโพลง สว่างโพลง; ใช้ประกอบกับคำ ขาว เป็น ขาวโพลง หมายความว่า ขาวมาก, ขาวทั่วทั้งหมด, (ใช้แก่ผม) เช่น ผมหงอกขาวโพลงไปทั้งหัว, โพลน ก็ว่า; ลักษณะที่เบิกกว้าง เช่น ตาลุกโพลง ลืมตาโพลง.

เปลื้องเครื่องสุกำศพ

ก. เปลื้องผ้าขาวที่ห่อศพออกแล้วนำผ้าขาวนั้นและสิ่งปฏิกูลภายในโกศ เช่น กระดาษฟางไปเผาพร้อมบุพโพ แล้วเอาผ้าขาวอีกผืนหนึ่งห่อศพให้ใหม่.

คอเคซอยด์

น. ชนชาติผิวขาว มีลักษณะผิวส่วนมากขาวจนถึงสีนํ้าตาล จมูกโด่ง. (อ. Caucasoid).

อรชุน

[ออระชุน] น. ไม้รกฟ้า; สีขาว. ว. ขาว; ใส. (ส. อรฺชุน; ป. อชฺชุน).

บรรพบุรุษ

น. ผู้เป็นต้นวงศ์ตระกูลซึ่งมีผู้สืบสายโลหิตมา, บุคคลที่นับตั้งแต่ปู่ย่าตายายขึ้นไป.

แก้วหิน

น. แร่เขี้ยวหนุมาน สีขาวใสหรือมัว.

ขี้เกลือ

น. คราบเหงื่อที่แห้งกรังจนขึ้นขาว.

คาบ

น. พื้นหน้าเรียบ เช่น ราบคาบ. (ไทยขาว).

บุ้งจีน

น. ชื่อผักบุ้งพันธุ์หนึ่ง ดอกสีขาว.

เปลือกกระเทียม

น. ชื่อผ้าขาวเนื้อบางละเอียดชนิดหนึ่ง.

ผ้าเทศ

(โบ) น. ผ้าขาวเนื้อดีมาจากต่างประเทศ.

ผ้าใบเมี่ยง

น. ผ้าขาวใช้ห่อศพที่เข้าโกศ.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ