ค้นเจอ 169 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "อุปทาน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ทานกัณฑ์

[ทานนะ-] น. ชื่อกัณฑ์ที่ ๓ ในมหาชาติ.

อกตัญญุตา

[อะกะตัน-] น. ความเป็นผู้ไม่รู้อุปการคุณที่ท่านทำแก่ตน. (ป.).

อกตัญญู

[อะกะตัน-] น. ผู้ไม่รู้อุปการคุณที่ท่านทำแก่ตน. (ป.).

ธุดงคสมาทาน

[ทุดงคะสะมาทาน] น. การถือธุดงค์.

แย้ง

ก. ไม่ตรงหรือลงรอยเดียวกัน เช่น ความเห็นแย้งกัน ข้อความแย้งกัน; ต้านไว้, ทานไว้.

พระยาพานทอง

น. ข้าราชการที่ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นพระยา และได้รับพระราชทานพานทอง เป็นเครื่องสำหรับยศ, ผู้ที่ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ตระกูลจุลจอมเกล้าชั้นทุติยจุลจอมเกล้าขึ้นไป มีบรรดาศักดิ์เสมอตำแหน่งที่ได้รับพานทอง.

ขุนนาง

(โบ) น. ข้าราชการที่ได้รับพระราชทานสัญญาบัตร ตามปรกติต้องมีศักดินาตั้งแต่ ๔๐๐ ขึ้นไป.

ไทยทาน

[ไทยะ-] น. ของสำหรับทำทาน. (ป. เทยฺยทาน).

สโมธาน

[สะโมทาน] น. การประชุม, การรวมกัน. (ป.; ส. สมวธาน).

อาธาน

[-ทาน] น. การตั้งไว้, การวางไว้, มักใช้เป็นส่วนท้ายของสมาส เช่น จิตกาธาน. (ส.).

โอย

(โบ) ก. อวย, ให้, เช่น คนในเมืองสุโขทัยนี้ มักทาน มักทรงศีล มักโอยทาน. (จารึกพ่อขุนรามคำแหง หลักที่ ๑ ด้านที่ ๒).

จาคี

(แบบ) น. ผู้มีการเสียสละ, ผู้นิยมทำทาน. (ป.; ส. ตฺยาคินฺ).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ