ค้นเจอ 5,480 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "สโรชา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เมี่ยง

(ถิ่น-พายัพ) น. ต้นชา. [ดู ชา ๑ (๑)].

วินาศสันตะโร

[วินาด-] (ปาก) ว. ความเสียหายป่นปี้ เช่น รถชนกันวินาศสันตะโร.

แอโรบิก

แอร์โรบิก

Aerobic

ชาล,ชาล-

[ชาน, ชาละ-] (แบบ) น. ตาข่าย, ร่างแห; ใยแมงมุม. (ป., ส.).

ประชาธิปไตย

[ปฺระชาทิปะไต, ปฺระชาทิบปะไต] น. ระบอบการปกครองที่ถือมติปวงชนเป็นใหญ่, การถือเสียงข้างมากเป็นใหญ่. (ส. ปฺรชา + ป. อธิปเตยฺย).

พยัญชนะตัวที่ ๔๐ เป็นพวกอักษรสูง ใช้ได้ทั้งเป็นพยัญชนะตัวต้นและตัวสะกดในแม่กดในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น สวย สงสาร สวิตช์ รส สัมผัส สวิส.

คำประกอบหน้าคำอื่นที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต บ่งความว่า กอบด้วย, พร้อมด้วย, เช่น สเทวก ว่า พร้อมด้วยเทวดา. (ป., ส.).

วิสัญญีวิทยา

น. วิชาที่ว่าด้วยการให้ยาชาและยาสลบ.

อภิชฌา

[อะพิดชา] น. ความโลภ, ความอยากได้. (ป.).

สก,สก-,สก-

[สะกะ-] ว. ของตน. (ป.; ส. สฺวก).

วิสัญญีแพทย์

น. แพทย์ผู้เชี่ยวชาญการให้ยาชาและยาสลบ.

ฑังส,ฑังส-

[ดังสะ-] (แบบ) น. เหลือบ. (ป. ฑํส).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ