ค้นเจอ 141 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "สระพัง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ไม้หน้า

น. เครื่องหมายสระ รูปดังนี้ เ, แ.

ขนาย

[ขะหฺนาย] น. งาช้างพัง. (ข. ขฺนาย ว่า เขี้ยวหมู).

ระหุย

ก. ร่วงพังเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยเป็นจำนวนมาก.

นลินี

[นะ-] (แบบ) น. หมู่บัว, สระบัว. (ป., ส.).

โบกขรณี

[-ขะระนี, -ขอระนี] น. สระบัว. (ป. โปกฺ-ขรณี).

อัมพุชินี

น. สระบัว, หนองบัว. (ป.; ส. อมฺพุชินฺ).

ทลาย

ทะลาย

พังทลาย

มุจลินท์

[มุดจะ-] น. ต้นจิก; ชื่อสระใหญ่ในป่าหิมพานต์ ซึ่งขอบสระประกอบด้วยต้นจิก. (ป.; ส. มุจิลินฺท).

ลดรูป

ก. ตัดรูปสระบางรูปออกเมื่อมีตัวสะกด แต่คงออกเสียงสระอย่างเดิม เช่น ในคำว่า ลง มี ล สระ โ-ะ ง สะกด ลดรูปสระ โ-ะ เป็น ลง.

จำราญ

(กลอน) ก. หัก, พัง, ทำลาย, กระจาย, ดับ. (แผลงมาจาก จราญ).

ซะเซาะ

(กลอน) ก. เซาะ, ทำให้แหว่งเข้าไป, ทำให้พังเข้าไป.

เปิง

ว. ยับเยิน, พัง, ทลาย, เช่น หลังคาเปิง ด่าเสียเปิง.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ