ค้นเจอ 8,103 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "วรรณ,วรรณ-,วรรณะ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เสมอสอง

(วรรณ) ว. เทียบเท่า, เทียบคู่, (มักใช้ในความปฏิเสธ) เช่น พระสังข์ครั้งนี้จะถอดเงาะ งามเหมาะไม่มีเสมอสอง. (สังข์ทอง).

สิ้นสังขาร

(วรรณ) ก. ตาย เช่น ร้องประกาศแก่พหลพลยักษ์ อันรามลักษมณ์สุดสิ้นสังขาร. (รามเกียรติ์).

แปล้

เต็มที่

ว.

อิ่มแปล้ หนักแปล้

อ้วน

คำที่เอาไว้เรียกแฟนตัวเอง แต่คนอื่นหันมาตลอด ปีแรกเรียกขำ ๆ พอผ่านห้าปีไปแล้วอ้วนจริง เหมือนเป็นคำสาป เลี่ยงได้เลี่ยงนะ

อ้วน เย็นนี้กินอะไรดี

หนึ่งเดียว

จำนวน 1 อย่างเท่านั้น เป็นการเน้นย้ำ

เป็นผู้เล่นเพียงหนึ่งเดียว

แปล้

แบนราบ

ว.

หวีผมแปล้

แปล้

เพียบ

ว.

แปล้

เตี้ยลง

ว.

อิ่มแปล้ หนักแปล้

ขรรคะ,ขรรคา

[ขักคะ, ขันคา] (แบบ) น. แรด เช่น หนึ่งนบสิขานนนารถ เถลิงขรรคาอาศน์ แลยาตรอัมพรแผ่นพาย. (ดุษฎีสังเวย). (ป. ขคฺค; ส. ขฑฺค).

แห

(วรรณ) ว. ใช้เข้าคู่กับคำ ห่าง เป็น ห่างแห หรือแหห่าง เช่น กระแหแหห่างชาย ดั่งสายสวาทคลาดจากสม. (เห่เรือ).

เชียรณ์

ว. เก่า, แก่, ชำรุด, ยุ่ย, ย่อย, โบราณ. (แผลงมาจาก ชีรณ).

กรร

[กัน] (เลิก) ก. กัน เช่น เรือกรร.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ