ค้นเจอ 835 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ราคาแพง,ราคาสูง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เลหลัง

[-หฺลัง] ก. ขายสิ่งของโดยวิธีที่ผู้ต้องการประมูลราคากันให้สูงขึ้นโดยลำดับ ใครให้ราคาสูงสุด ก็เป็นผู้ซื้อได้; ขายทอดตลาด. (โปรตุเกส = leilao).

เยา

ว. เบา, อ่อน, น้อย เช่น ราคาเยา, มักใช้เข้าคู่กับคำ ย่อม เป็น ย่อมเยา เช่น ราคาย่อมเยา.

อุปราคา

[อุปะราคา, อุบปะราคา] น. การทำให้ดำ, การทำให้มีมลทิน, ในคำว่า จันทรุปราคา สุริยุปราคา.

ขี้หมูขี้หมา

(ปาก) ว. ไร้สาระ, ไม่สำคัญ, ไม่มีค่า, ไม่มีราคา.

ขูดเลือด,ขูดเลือดขูดเนื้อ

ก. เรียกเอาราคาหรือดอกเบี้ยเกินสมควร.

มูลประกันภัย

(กฎ) น. ราคาทรัพย์ที่กำหนดในการเอาประกันภัย.

เงินเฟ้อ

(เศรษฐ) น. ภาวะทางเศรษฐกิจที่ปริมาณเงินหมุนเวียนในประเทศมากเกินไป ทำให้ราคาสินค้าแพงและเงินเสื่อมค่า.

รุสต๊อก

ก. จำหน่ายสินค้าโดยการลดราคาเพื่อระบายสินค้าให้หมด.

อนรรฆ

[อะนัก] ว. หาค่ามิได้, เกินที่จะประมาณราคาได้. (ส. อนรฺฆ).

อรรฆ

[อัก] น. ค่า, ราคา. (ส. อรฺฆ; ป. อคฺฆ).

อำนรรฆ

[-นัก] (กลอน) ว. หาค่ามิได้, เกินที่จะประเมินราคาได้. (แผลงมาจาก อนรรฆ).

ย่อมเยา

ย่อมเยาว์

ราคาย่อมเยา


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ