ค้นเจอ 481 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "รอง รส."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พนันขันต่อ

น. การพนันซึ่งได้เสียกันโดยวิธีต่อรอง.

ชาติรส

[ชาติรด, ชาดติรด] น. รสโดยกำเนิด เช่นรสหวานแห่งนํ้าตาล. (ป.).

แปร๊ด

[แปฺร๊ด] ว. จัด, มาก, (ใช้แก่รสบางรสหรือสีบางสี) เช่น เปรี้ยวแปร๊ด แดงแปร๊ด.

มัน

ว. มีรสอย่างรสกะทิหรืออย่างถั่วลิสงคั่ว; เป็นเงา, ขึ้นเงา, เช่น เหงื่อออกหน้าเป็นมัน.

รสิก

น. ผู้รู้จักรส, ผู้รู้จักรสในทางกวีและศิลปะต่าง ๆ. (ป., ส.).

ฐานเขียง

น. ฐานรองชั้นล่างสำหรับรองฐานอื่น มีหน้ากระดานและลวดท้องไม้.

สับปะรด

สัปรด, สัปปะรด, สับปะรส

มิได้แผลงมาจาก สรรพรส

กลมกล่อม

ว. ที่เข้ากันพอดี (ใช้แก่รสหรือเสียง).

กาวาง

น. ชื่อมะปรางพันธุ์หนึ่ง รสเปรี้ยวจัด.

แกงจืด

น. กับข้าวที่ปรุงเป็นนํ้า รสไม่เผ็ด.

รสชาติ

[รดชาด] น. รส เช่น แกงนี้ไม่มีรสชาติเลย

คำนาม

รส มาจากภาษาบาลีสันสกฤต เป็นคำนาม หมายถึง สิ่งที่รู้ได้ด้วยลิ้น เช่น เปรี้ยว หวาน เค็ม ฝาด ขม

ผ้าสันถัต

น. ผ้าที่พระภิกษุรองนั่ง.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ