ค้นเจอ 1,233 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ยาน้ำ,น้ำยา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ยาหม่อง

น. ยาขี้ผึ้งชนิดหนึ่ง ใช้ทา นวด เป็นต้น.

ยาเหน็บ

น. ยาที่ใช้สอดเข้าไปในช่องทวารหนักเพื่อให้อุจจาระออก.

รมยา

ก. ใช้หนังจงโคร่ง เห็ดร่างแห หรือสารบางชนิดเป็นต้น เผาไฟให้ควันลอยไปเพื่อทำให้หลับสนิท.

ล้างยา

ก. ทำลายฤทธิ์ยา, ทำให้ฤทธิ์ยาเสื่อม, โดยเชื่อกันว่าอาหารหรือผลไม้บางอย่างเมื่อกินเข้าไปแล้วจะทำให้ฤทธิ์ยาเสื่อมได้.

สายา

(กลอน) น. ผู้หญิง, นางผู้มีโฉมงาม, เช่น สายาอยู่ในถนน ถามข่าว รยมฤๅ. (กำสรวล).

หมอยา

(ปาก) น. ผู้มีความรู้ในการใช้ยารักษาโรค.

หลามยา

(โบ) ก. เอาสมุนไพรมีใบไม้สดเป็นต้น ใส่กระบอกไม้ไผ่แล้วเผาไฟให้สุก.

อัฏฐบาน

[-บาน] น. น้ำที่คั้นจากผลไม้ มี ๘ อย่าง คือ น้ำมะม่วง น้ำชมพู่หรือน้ำหว้า น้ำกล้วยมีเม็ด น้ำกล้วยไม่มีเม็ด น้ำมะซาง น้ำลูกจันทน์หรือน้ำองุ่น น้ำเหง้าอุบล น้ำมะปรางหรือน้ำลิ้นจี่, เขียนว่า อัฐบาน ก็มี.

อัญชนะ

น. ยาตา, ยาหยอดตา. (ป.).

ยานัตถุ์

ยานัตถ์, ยานัด

หมายยา

น. ฉลากยา.

ขนาน

[ขะหฺนาน] น. หมู่; ลักษณนามเรียกยาที่ปรุงขึ้น เช่น ยาขนานหนึ่ง ยา ๒ ขนาน.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ