ค้นเจอ 954 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ยาทา,ยาขี้ผึ้ง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หลามยา

(โบ) ก. เอาสมุนไพรมีใบไม้สดเป็นต้น ใส่กระบอกไม้ไผ่แล้วเผาไฟให้สุก.

ใส่ยา

ก. เอายาโรยหรือทาเป็นต้นที่บาดแผล.

หม่อง

น. คำนำหน้าชื่อผู้ชายพม่า (พม่า หม่อง ว่า น้อง); เรียกยาขี้ผึ้งชนิดหนึ่งใช้ทา นวด เป็นต้น ว่า ยาหม่อง.

ขี้ผึ้ง

น. รังผึ้งที่เอามาหุงใช้ในการต่าง ๆ เช่น ทำเทียน ทำสีผึ้ง.

ขี้ผึ้ง

ดู เต่าเหลือง.

อัญชนะ

น. ยาตา, ยาหยอดตา. (ป.).

ธาตุหนัก

[ทาด-] ว. ที่ต้องกินยาถ่ายมาก ๆ จึงจะถ่าย.

ยานัตถุ์

ยานัตถ์, ยานัด

หมายยา

น. ฉลากยา.

สูญขี้ผึ้ง

น. กรรมวิธีหนึ่งในการหล่อโลหะ ใช้ขี้ผึ้งพอกหุ้มแกนทรายให้เป็นหุ่น แล้วทาไล้ด้วยดินเหนียวผสมขี้วัวและน้ำ จึงเข้าดินเป็นพิมพ์ นำไปเผาไฟสำรอกขี้ผึ้งให้ละลายออกจากพิมพ์ จากนี้เทโลหะหลอมเหลวเข้าแทนที่ขี้ผึ้ง.

ขนาน

[ขะหฺนาน] น. หมู่; ลักษณนามเรียกยาที่ปรุงขึ้น เช่น ยาขนานหนึ่ง ยา ๒ ขนาน.

น้ำมันยาง

น. นํ้ามันที่ได้จากต้นยาง ใช้ทาเรือ ทาบ้าน หรือผสมกับชันใช้ยาเรือได้.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ