ผลการค้นหา

มี-ค* *มี-ค *มี-ค*
คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 231 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "มี-ค"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

โปรเจกต์

โปรเจค

คลิก

คลิ้ก, คลิ๊ก

สวาคตะ

[สะหฺวาคะตะ] น. คำกล่าวต้อนรับ. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

ตุรงค,ตุรงค-,ตุรงค์

[ตุรงคะ-] (แบบ) น. ดุรงค์, ม้า, เช่น ตุรงคสังวัจฉร. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

เบญจางค,เบญจางค-,เบญจางค์

[เบนจางคะ-, เบนจาง] น. อวัยวะทั้ง ๕ คือ หน้าผาก ๑ มือ ๒ เข่า ๒; ส่วนทั้ง ๕ คือ ราก เปลือก ใบ ดอก ผล.
 พจนานุกรมไทย

ภวังค,ภวังค-,ภวังค์

[พะวังคะ-] น. ส่วนที่สืบต่อระหว่างปฏิสนธิกับจุติ มิได้เสวยอารมณ์ในทวารทั้ง ๖ มีจักษุทวารเป็นต้น. (ป.); ความเป็นอยู่โดยไม่รู้สึกตัว.
 พจนานุกรมไทย

มาคสิร,มาคสิร-,มาคสิระ

[-คะสิระ] น. ชื่อดาวฤกษ์ที่ ๕; ชื่อเดือนที่ ๑ แห่งจันทรคติ, เดือนอ้าย ตกราวเดือนธันวาคม. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

สวรรค,สวรรค-,สวรรค์

[สะหฺวันคะ-, สะหฺวัน] น. โลกของเทวดา, เมืองฟ้า. (ส. สฺวรฺค; ป. สคฺค).
 พจนานุกรมไทย

โขก

ก. ควํ่าภาชนะเป็นต้นแล้วเคาะลงที่สิ่งใดสิ่งหนึ่งโดยแรง, กิริยาที่ควํ่าหน้าลงแล้วเอาหน้าผากกระแทกพื้นเป็นต้น เช่น เอาหน้าผากโขกพื้น.
 พจนานุกรมไทย

คริสต์ศาสนิกชน

คริสตศาสนิกชน

โรมันคาทอลิก

โรมันคาธอลิค

คว่ำหลัง

(โบ) ก. จับควํ่าเพื่อเฆี่ยน.
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด