ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. (ราชา) กำไลเท้า.
น. ระบำปลายเท้า.
ก. เตะ, ฟาดด้วยหลังเท้า.
น. นิ้วต้นของเท้า.
(สำ) ก. เสี่ยงภัยในสงคราม, เสี่ยงอันตรายจากอาวุธนานาชนิด.
น. ระยะทางชั่วยกเท้าย่างไปครั้งหนึ่ง. ก. ยกเท้าย่างไป.
ก. ลุย, ฝ่าไป, เช่น บุกโคลน บุกป่า.
น. ฝ่ามือ. (ป., ส. ปาณิตล).
ก. เอาฝ่ามือทาบลงแล้วเลื่อนไปหรือมาเป็นต้น.
ว. อาการที่เดินหรือวิ่งไม่เต็มเท้า คือ จดแต่ปลายเท้า เพื่อทำให้ตนสูงขึ้น หรือเพื่อไม่ให้เกิดเสียงดัง เช่น เดินกระหย่ง วิ่งกระหย่ง, เรียกรอยเท้าที่ไม่เต็มเห็นแต่ปลายเท้าและส้นเท้าว่า รอยเท้ากระหย่ง, อาการที่นั่งเอาปลายเท้าตั้งลงที่พื้น ส้นเท้าทั้ง ๒ รับก้น เรียกว่า นั่งกระหย่ง, กระโหย่ง หย่ง หย่ง ๆ โหย่ง หรือ โหย่ง ๆ ก็ว่า.
น. สัตว์สี่เท้า. (ป.).
น. สัตว์สองเท้า. (ส.).