ค้นเจอ 3,827 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ผู้ลังคน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ใคร,ใคร,ใคร ๆ

[ไคฺร] ส. ผู้ใดผู้หนึ่ง, คนใดคนหนึ่ง, (ซึ่งมิได้กำหนดแน่นอนลงไป) เช่น ฉันไม่อยากพึ่งใคร ใคร ๆ ก็ช่วยอะไรเขาไม่ได้.

กะโลง

(ถิ่น-อีสาน) น. ลังไม้ฉำฉา, หีบไม้; (ถิ่น-พายัพ) โคลง.

หมาหมู่

(ปาก) น. กลุ่มคนที่กลุ้มรุมทำร้ายคนคนเดียว.

ไก่อ่อน,ไก่อ่อนสอนขัน

(สำ) น. ผู้มีประสบการณ์น้อยยังไม่รู้ทันเล่ห์เหลี่ยมของคน.

คนจริง

น. ผู้ที่ทำอะไรทำจริงโดยไม่ท้อถอย, คนที่พูดจริงทำจริง.

โปสก

[โป-สก] น. คนผู้เลี้ยงดู. (ป.).

มือปลาย

(ศิลปะ) น. ผู้ที่ลงมือตกแต่งงานเป็นคนสุดท้าย.

วัญจก

[วันจก] (แบบ) น. ผู้ลวง, คนคดโกง. (ป., ส.).

ยืมจมูกคนอื่นหายใจ

(สำ) ก. อาศัยผู้อื่นทำงานให้มักไม่สะดวกเหมือนทำด้วยตนเอง, พึ่งจมูกคนอื่นหายใจ หรือ เอาจมูกผู้อื่นมาหายใจ ก็ว่า.

ทั่วถึง

ว. ถึงทุกคน, ครบทั่วทุกคน.

อนารยชน

น. คนที่ยังไม่เจริญ, คนป่าเถื่อน.

อนุชน

น. คนรุ่นหลัง, คนรุ่นต่อไป.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ