ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. หวังให้เขาตอบแทนบุญคุณ.
[ปฺระพาบ] น. อำนาจ, ฤทธิ์. (ส.).
[มะหิดทิ] ว. มีฤทธิ์มาก. (ป. มหา + อิทฺธิ).
น. ผู้ท่องเที่ยวไปเพื่อสั่งสอนหรือแสวงบุญเป็นต้น. ก. ท่องเที่ยวไปเพื่อสั่งสอนหรือแสวงบุญเป็นต้น.
น. ผู้ที่เคยสร้างบุญกุศลร่วมกันมาในชาติก่อน.
น. ผู้มีบุญคุณที่เคยอุปการะเลี้ยงดูมา.
น. บุญ. (ส. ปุณฺย; ป. ปุญฺ).
น. การอนุโมทนาส่วนบุญที่ผู้อื่นให้. (ป.).
น. บุญบารมีของพระมหากษัตริย์.
น. พระราชพิธีที่พระเจ้าแผ่นดินกระทำเมื่อครองราชสมบัติได้ ๕๐ ปี.
[ขะหฺยาด] ก. ครั่นคร้าม, กลัวเพราะเคยรู้ฤทธิ์มาแล้ว, เข็ดเพราะเคยได้รับผลร้ายมาแล้ว.
น. อำนาจ, ฤทธิ์เดช, ความยิ่งใหญ่. (ป., ส.).