ค้นเจอ 8,040 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ด-ฟ-ว"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วทานิย,วทานิย-

[วะทานิยะ-] น. ผู้เอื้อเฟื้อ. (ป. วทานีย; ส. วทานฺย).

วธ,วธ-

[วะทะ-] ก. ฆ่า. (ป., ส.).

สว,สว-

[สะวะ-] น. ของตนเอง. (ส.; ป. สก).

เสาว,เสาว-

[-วะ-] ว. ดี, งาม. (แผลงมาจาก สว สุ โส เช่น เสาวภาพ แผลงมาจาก สวภาพ, เสาวคนธ์ แผลงมาจาก สุคนธ์, เสาวภา แผลงมาจาก โสภา).

ปริต,ปริต-,ปริตตะ

[ปะริด, ปะริดตะ-] ว. น้อย. (ป. ปริตฺต; ส. ปรีตฺต).

วิตกจริต

[วิตกกะจะหฺริด, วิตกจะหฺริด] ว. มีนิสัยคิดไปในทางร้ายทางเสีย. (ป.).

ธาตุหนัก

[ทาด-] ว. ที่ต้องกินยาถ่ายมาก ๆ จึงจะถ่าย.

นิโรช

[นิโรด] (แบบ) ว. ไม่มีรส, ไม่อร่อย, จืด. (ป.).

วิจิตร

[-จิด] ว. งามประณีต. (ส.; ป. วิจิตฺต).

อุกฤษฏ์

[-กฺริด] ว. สูงสุด. (ส. อุตฺกฺฤษฺฏ; ป. อุกฺกฏฺ).

อุโฆษ

[-โคด] ว. กึกก้อง. (ส. อุทฺโฆษ; ป. อุคฺโฆส).

อุตลุด

[อุดตะหฺลุด] ว. ชุลมุนวุ่นวาย, พัลวัน, สับสน.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ