ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[กุสุมะ-, กุสุมมะ-] (แบบ) น. ดอกไม้. (ป.).
น. ดอกไม้. (ป. กุสุม; ส. เกาสุม).
น. ส่วนที่ต่อของก้านดอกไม้ ใบไม้ ผลไม้ และอื่น ๆ.
[ทน] (แบบ) น. ใบไม้, กลีบดอกไม้. (ป., ส.).
ว. อันเต็มไปด้วยดอกไม้. (ส. ปุษฺปากร).
[บุดสะปะ] น. ดอกไม้. (ส.).
ว. ครืด, ดาษไป, เช่น ดอกไม้เต็มพรืด, พรึ่ด ก็ว่า.
[สุมะ-] น. ดอกไม้, ดอกมะลิ. (ป., ส.).
น. ดอกไม้ประดิษฐ์แบบไทยลักษณะหนึ่ง โดยการนำดอกไม้ กลีบดอกไม้ และใบไม้ มาร้อยด้วยเข็มแล้วรูดออกมาใส่ด้ายผูกเป็นพวง มีลักษณะต่าง ๆ กัน, พวงมาลัย ก็เรียก. (เทียบทมิฬ มาไล).
[บุบผะ-] น. ดอกไม้. (ป. ปุปฺผ; ส. ปุษฺป).
[บุดสะ-] (กลอน) น. ดอกไม้, ดอกบัวเผื่อน.
น. รถที่ใช้ดอกไม้สดประดับให้เป็นรูปต่าง ๆ.