ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[มัดทะยม, มัดทะยมมะ-] ว. กลาง, ปานกลาง. (ส.).
[-กำปะ-] น. ความหวั่นไหว. (ส.).
[มัดชิมะ-, มัดชิม-] น. ประเทศอินเดีย, ตามแบบหมายถึงอินเดียตอนกลาง.
[มัดสะยะ, มัดสะหฺยา] น. ปลา. (ส. มตฺสฺย; ป. มจฺฉ).
[มัดทะยมมะ-, มัดทะยม-] น. การศึกษาระหว่างประถมศึกษากับอุดมศึกษา.
(โบ) ก. ผูก, มัด, จังกอบ ก็เรียก.
[มัดถะลุง] น. มันสมอง. (ป.).
[มัดสะหฺรู่] น. แกงเผ็ดอย่างมุสลิม.
น. ศอกตูม คือ ศอกที่กำนิ้วมือ, กำ ก็เรียก เช่น ๒ ศอกกำ คือ ๒ ศอกกับอีกศอกตูมหนึ่ง.
[ปะริกำ, ปะริกำมะ-] น. บริกรรม. (ส. ปริกรฺมนฺ; ป. ปริกมฺม).
[อาดยากำ, อาดชะยากำ] น. การกระทำความผิดทางอาญา.
น. ก้านช่อดอกหรือก้านรวงของข้าว.