ค้นเจอ 1,876 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "คนขี้เหงา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

คูถ

น. ขี้. (ป., ส.).

น้ำมันขี้โล้

น. น้ำมันที่เป็นขี้ตะกอน.

ไปทุ่ง

ก. ไปถ่ายอุจจาระ, ไปขี้, ทุ่ง ก็ว่า.

โมเย

(ปาก) ว. ขี้เมา.

คน

ฅน

ฅ ไม่เคยใช้เขียนคำว่า ฅน

คน

น. มนุษย์.

คน

ก. กิริยาที่เอามือหรือสิ่งอื่นกวนเพื่อทำสิ่งที่นอนก้นหรือที่เกาะกันอยู่เป็นกลุ่มเป็นก้อนให้กระจายขยายตัว หรือกวนสิ่งต่าง ๆ ให้เข้ากัน.

หลง ๆ ลืม ๆ

ว. เลอะเลือน, จำได้บ้างไม่ได้บ้าง, ขี้หลงขี้ลืม ก็ว่า.

ป้ำเป๋อ,ป้ำ ๆ เป๋อ ๆ

ว. หลง ๆ ลืม ๆ, ขี้หลงขี้ลืม, กะปํ้ากะเป๋อ ก็ว่า.

สันหลังยาว

(สำ) ว. เรียกคนเกียจคร้านเอาแต่นอนว่า ขี้เกียจสันหลังยาว หรือใช้สั้น ๆ ว่า สันหลังยาว ก็มี, ขี้เกียจหลังยาว ก็ว่า.

กระดูก

(ปาก) ว. ตระหนี่, ขี้เหนียว.

เกียจคร้าน

ก. ขี้เกียจ, ไม่อยากทำงาน.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ