ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ขี้. (ป., ส.).
น. น้ำมันที่เป็นขี้ตะกอน.
ก. ไปถ่ายอุจจาระ, ไปขี้, ทุ่ง ก็ว่า.
(ปาก) ว. ขี้เมา.
ฅน
ฅ ไม่เคยใช้เขียนคำว่า ฅน
น. มนุษย์.
ก. กิริยาที่เอามือหรือสิ่งอื่นกวนเพื่อทำสิ่งที่นอนก้นหรือที่เกาะกันอยู่เป็นกลุ่มเป็นก้อนให้กระจายขยายตัว หรือกวนสิ่งต่าง ๆ ให้เข้ากัน.
ว. เลอะเลือน, จำได้บ้างไม่ได้บ้าง, ขี้หลงขี้ลืม ก็ว่า.
ว. หลง ๆ ลืม ๆ, ขี้หลงขี้ลืม, กะปํ้ากะเป๋อ ก็ว่า.
(สำ) ว. เรียกคนเกียจคร้านเอาแต่นอนว่า ขี้เกียจสันหลังยาว หรือใช้สั้น ๆ ว่า สันหลังยาว ก็มี, ขี้เกียจหลังยาว ก็ว่า.
(ปาก) ว. ตระหนี่, ขี้เหนียว.
ก. ขี้เกียจ, ไม่อยากทำงาน.