ผลการค้นหา

ขี้สนิม* *ขี้สนิม *ขี้สนิม*
คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 130 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ขี้สนิม"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กระดูก

(ปาก) ว. ตระหนี่, ขี้เหนียว.
 พจนานุกรมไทย

เกียจคร้าน

ก. ขี้เกียจ, ไม่อยากทำงาน.
 พจนานุกรมไทย

ขี้ตืด

(ปาก) ว. ตระหนี่, ขี้เหนียว ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

ขี้ก้อนใหญ่ให้เด็กเห็น

(สำ) ก. ทำสิ่งที่ไม่สมควรให้ผู้น้อยเห็น.
 พจนานุกรมไทย

ขี้แพ้ชวนตี

(สำ) ก. แพ้ตามกติกาแล้วยังไม่ยอมรับว่าแพ้จะเอาชนะด้วยกำลัง, แพ้แล้วพาล.
 พจนานุกรมไทย

ขี้ราดโทษล่อง

(สำ) ก. ทำผิดเอง แล้วกลับโทษผู้อื่น.
 พจนานุกรมไทย

เหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อ

(สำ) ว. หยิบหย่ง, ทำอะไรไม่จริงจัง, ไม่เอาการเอางาน.
 พจนานุกรมไทย

เอาไม้สั้นไปรันขี้

(สำ) ก. โต้ตอบหรือทะเลาะกับคนพาลมีแต่ทางเสีย.
 พจนานุกรมไทย

ปรอด ๆ

[ปฺรอด] ว. เสียงดังเช่นนั้น เช่น ขี้ปรอด ๆ.
 พจนานุกรมไทย

ไม่เชิง

ว. ไม่เป็นอย่างใดอย่างหนึ่งโดยแน่นอน เช่น จะว่าขี้เกียจก็ไม่เชิง.
 พจนานุกรมไทย

หลังยาว

(สำ) ว. เรียกคนเกียจคร้านเอาแต่นอนว่า ขี้เกียจหลังยาว, ขี้เกียจสันหลังยาว ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

เปรอะ

[เปฺรอะ] ว. เลอะ เช่น ผ้าเปรอะ, เกรอะกรัง เช่น สนิมเปรอะ, หมักหมม เช่น ขี้ไคลเปรอะ; (ปาก) โดยปริยายหมายความว่า สับสน, ยุ่งเหยิง, เช่น ลวดลายเปรอะ วางของเปรอะไปหมด.
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด