ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. เรียกชนชาติหนึ่งในตระกูลมอญ-เขมร.
[ชนนะบด] น. บ้านนอก, เขตแดนที่พ้นจากเมืองหลวงออกไป. (ป., ส. ชนปท).
(สำ) ก. ยุยงให้โกรธ เกลียด หรือวิวาทกัน.
น. ชนชาติต้องสู้และไทยใหญ่, กุหล่า หรือ คุลา ก็ว่า; (ถิ่น-พายัพ) ใช้เรียกชนต่างประเทศ เช่น เรียกชนชาติฝรั่งว่า กุลาขาว, เรียกชนชาติแขกว่า กุลาดำ.
(โบ) น. กัปตัน, นายเรือ; หัวหน้าหมู่ชน.
[-หฺล่า] น. ชนชาติต้องสู้และไทยใหญ่, กุลา หรือ คุลา ก็ว่า.
น. ชนชาติไทยสาขาหนึ่ง ซึ่งมาเป็นไทยแห่งประเทศไทย.
[บับพาด] (แบบ) น. การขับไล่. (ป. ปพฺพาชน).
น. แล่งธนู. (ส. วาณโยชน).
[รัดชะ-] น. การย้อม. (ป., ส. รชน).
น. ชนชาวเขาพวกหนึ่งอยู่ทางแถบใต้ของประเทศจีน.
น. ชนชาวพื้นเมืองดั้งเดิมพวกหนึ่งในทวีปอเมริกา.