ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ดู ตูมกา.
ดู กา ๑.
(แบบ) น. ธนู. (ป.).
[ทัน, ทันยะ-] น. ข้าวเปลือก. (ป. ธญฺ; ส. ธานฺย).
[กาบุหฺรุด] (แบบ) น. คนเลว. (ส. กาปุรุษ; ป. กาปุริส).
(สำ) ว. ลักษณะที่คนผิวดำแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าสีแดง.
(สำ) ก. นำความลับของฝ่ายตนไปเปิดเผยให้คนอื่นรู้เป็นการประจานตนหรือพรรคพวกของตน.
[[ครุฑ]], บุตรของฤษี กัศยป และ นางวินตา
คำนาม
(สำ) จำเป็นต้องยอมเพื่อเอาตัวรอด.
(แบบ) น. กา (นก). (ป.).
(แบบ) น. กา, เหยี่ยว. (ป.).
น. ดิน, ดินเหนียว. (ป. มตฺติกา; ส. มฺฤตฺติกา).