ค้นเจอ 190 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "กริยาไม่ปกติ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เสียหนัก

คำประกอบท้ายกริยา หมายความว่า มาก เช่น งานอย่างนี้ ทำมาเสียหนักแล้ว.

เหะ

ว. เละ ใช้แก่กริยาเมา ในคำว่า เมาเหะ.

อำอวม

(โบ) ว. ที่ปิดบังความจริง (ใช้แก่กริยาพูด), อวมอำ ก็ว่า.

อิ่มหนำ

ว. อิ่มเต็มที่ (ใช้แก่กริยากิน), อิ่มหนำสำราญ ก็ว่า.

อี๋

ว. คำใช้ขยายกริยา คราง ในคำว่า ครางอี๋.

ซังกะตาย,ซังตาย

ว. ไม่เต็มใจ, ฝืนใจ, อย่างเสียไม่ได้, (มักใช้แก่กริยาทำ).

ถลากถลำ

ว. พลั้ง ๆ พลาด ๆ (ใช้แก่กริยาพูด), ถลำถลาก ก็ว่า.

ถลำถลาก

ว. พลั้ง ๆ พลาด ๆ (ใช้แก่กริยาพูด), ถลากถลำ ก็ว่า.

บ่ายเบี่ยง

ก. เลี่ยงพอให้พ้นไป (มักใช้แก่กริยาพูด), เบี่ยงบ่าย ก็ว่า.

โปรยปราย

[-ปฺราย] ว. หว่านล้อม (ใช้แก่กริยาพูด); หว่านไปทั่ว ๆ.

แผล็ว

[แผฺล็ว] ว. รวดเร็ว (มักใช้แก่กริยากระโดด) เช่น กระโดดแผล็ว.

อย่า

[หฺย่า] ว. คำประกอบกริยาบอกความห้ามหรือไม่ยอมให้ทำการต่าง ๆ.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ