ค้นเจอ 222 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "กระดูกศพ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ลักศพ

ก. นำศพไปอย่างเงียบ ๆ เพื่อปลง.

ล้างป่าช้า

ก. ขุดศพทั้งหมดในป่าช้าขึ้นมาเผา.

ศวะ

น. ศพ. (ส.; ป. ฉว).

รากฟัน

น. ส่วนของฟันที่ฝังอยู่ในกระดูกที่เป็นเบ้าของฟัน.

เผาจริง

(ปาก) ก. จุดไฟเผาศพ, นำดอกไม้จันทน์ ธูป เทียนใส่ในไฟเผาศพ.

สวาบ

[สะหฺวาบ] น. ส่วนกายของคนและสัตว์สี่เท้า อยู่ระหว่างชายโครงกับสันกระดูกตะโพก เป็นส่วนที่ไม่มีกระดูก.

สรีรังคาร,สรีรางคาร

[สะรีรังคาน, สะรีรางคาน] น. เถ้าถ่านที่ปะปนกับกระดูกชิ้นเล็กชิ้นน้อยของศพที่เผาแล้ว.

เณรหน้าไฟ

น. สามเณรที่บวชเนื่องในพิธีเผาศพ.

ใบเมี่ยง

น. เรียกผ้าสำหรับห่อศพเข้าโกศ.

ผ้าใบเมี่ยง

น. ผ้าขาวใช้ห่อศพที่เข้าโกศ.

ซี่โครง

น. กระดูกโครงอกที่เรียงเป็นซี่ ๆ.

ลูกสะบ้า

น. กระดูกมีลักษณะกลม ๆ แบน ๆ คล้ายลูกสะบ้า มีเอ็นยึดระหว่างกล้ามเนื้อต้นขาด้านหน้ากับกระดูกหน้าแข้ง ประกอบเป็นส่วนนูนสุดของกระดูกหัวเข่า, สะบ้าหัวเข่า ก็ว่า.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ