ค้นเจอ 568 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "กระดูกข้อเท้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปุก

ว. เรียกเท้าที่พิการมีรูปดังกำปั้นว่า เท้าปุก.

โคปผกะ

[โคบผะกะ] (แบบ) น. ตาตุ่ม, ข้อเท้า, ราชาศัพท์ว่า พระโคปผกะ. (ป.).

ไม้สักกะเท้า

น. ไม้เท้า.

ระบำปลายเท้า

น. การเต้นรำแบบหนึ่งของชาวตะวันตก แสดงเป็นเรื่องราวหรือแสดงเดี่ยวก็ได้, บัลเลต์ ก็ว่า. (อ. ballet).

ข้อเสือ

ดู ข้อเหวี่ยง.

หัวเข่า

น. อวัยวะตรงที่ปลายกระดูกต้นขากับหัวกระดูกแข้งต่อกัน, เข่า ก็ว่า.

ช่วงบาท

น. ผู้อยู่ในระยะเท้า “คือ ใกล้เท้า หมายความว่า ผู้รับใช้”.

โหนกแก้ม

น. ส่วนของแก้มตรงที่มีกระดูกนูนออกมา.

อัฐิมิญชะ

น. เยื่อในกระดูก. (ป. อฏฺมญฺช).

คดในข้องอในกระดูก

(สำ) ว. มีสันดานคดโกง.

กระทืบ

ก. ยกเท้ากระแทกลงไป.

เตะ

ก. วัดหรือเหวี่ยงไปด้วยเท้า.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ