ผลการค้นหา

แก้มใส* *แก้มใส *แก้มใส*
คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 131 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "แก้มใส"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

แก้วหิน

น. แร่เขี้ยวหนุมาน สีขาวใสหรือมัว.
 พจนานุกรมไทย

จะแจ่ม

(กลอน) ว. แจ่ม, ใส, กระจ่าง, ชัดเจน, ไม่มัว.
 พจนานุกรมไทย

บริสุทธิ์ใจ

ว. มีนํ้าใสใจจริง, มีใจใสสะอาด, เช่น ทำด้วยความบริสุทธิ์ใจ.
 พจนานุกรมไทย

ตุ่ย

ว. ลักษณะที่มีบางสิ่งบางอย่างดันให้นูนโป่งออกมา เช่น แก้มตุ่ย กระเป๋าตุ่ย.
 พจนานุกรมไทย

ยุ้ย

ว. ยื่นโป่งออกมาอย่างน่ารักน่าเอ็นดู เช่น แก้มยุ้ย เด็กพุงยุ้ย.
 พจนานุกรมไทย

ข้น

ว. ลักษณะของเหลวที่มีการรวมตัวกันแน่นเข้า, ไม่ใส; มีน้อยลงไป, งวด.
 พจนานุกรมไทย

เหน่ง

[เหฺน่ง] ว. มีลักษณะใสเป็นมัน (มักใช้แก่ศีรษะโล้นหรือล้าน) เช่น หัวล้านเหน่ง โกนหัวจนใสเหน่ง.
 พจนานุกรมไทย

เครา

[เคฺรา] น. ขนที่ขึ้นตามแก้มหรือขากรรไตร, ราชาศัพท์ ว่า พระทาฐิกะ. (ทมิฬ เค-รา).
 พจนานุกรมไทย

น้ำหนวก

น. นํ้าที่อยู่ในช่องหูซึ่งมีอาการอักเสบ มีกลิ่นเหม็น อาจมีลักษณะใส เป็นมูกข้นหรือเป็นหนอง.
 พจนานุกรมไทย

อำพัน

น. ยางไม้ที่แข็งเป็นก้อน สีเหลืองใสเป็นเงา.
 พจนานุกรมไทย

กระจกตา

น. ส่วนใสของตา มีรูปกลมแบน สีใส พื้นหน้านูนออกพื้นหลังหวำ หนาประมาณ ๑ มิลลิเมตร ประกอบอยู่เบื้องหน้าของดวงตา.
 พจนานุกรมไทย

ปุ้ย

น. ลักษณะแก้มที่ตุ่ยออกมาเช่นในเวลากินอาหาร; (ถิ่น-ปักษ์ใต้) ของลับหญิง.
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด