ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. พื้นดิน.
น. ดินที่มีเนื้อดินเป็นดินเหนียวปนทรายกับขุยอินทรีย์ประกอบกัน มีสภาพซุย.
ว. มีเล่ห์เหลี่ยมมาก, มีประสบการณ์มาก.
[โคฺลน] น. ดินเหลว.
น. ช่องดินที่มีนํ้าพุขึ้นมา.
[สะไหฺล] น. เขาหิน เช่น โขดเขินเนินไศล. (ส. ไศล).
น. เนิน, โคก, จอม, เช่น มูนดิน. ก. พอกพูน, พูนขึ้น, มักใช้ว่า เกิดมูนพูนผล. ว. มาก, มักใช้เข้าคู่กันเป็น มากมูน.
น. ดิน, ดินเหนียว. (ป. มตฺติกา; ส. มฺฤตฺติกา).
น. ทางใต้ดิน, ช่องหรือทางที่ขุดลงไปใต้ดินหรือในภูเขา. (ป. อุมฺมงฺค).
[ไสละ-] น. เขาหิน เช่น โขดเขินเนินไศล. (ส. ไศล).
น. ดินเกาเหลียง. (อ. kaolin).
(ปาก) น. ดินที่ลอกขึ้นมาจากท้องร่อง.