ค้นเจอ 92 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "เนิน,ที่ลาด"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กลากลาด

[กฺลากฺลาด] (กลอน) ว. มากหลาย, เกลื่อนกล่น, เช่น มากลากลาดกันแดน. (ลอ).

นลาฏ

[นะลาด] (ราชา) น. หน้าผาก. (ป.; ส. ลลาฏ).

ปลาสนาการ

[ปะลาดสะนากาน] ก. หนีไป. (ป.).

ปัตถร

[-ถอน] (แบบ) น. บรรถร, ที่นอน, เครื่องปูลาด. (ป.).

ไศล-

[ไสละ-] น. เขาหิน เช่น โขดเขินเนินไศล. (ส. ไศล).

เสื่อเงิน

น. เครื่องปูลาดสำหรับรองนั่ง ทำด้วยแผ่นเงินตัดเป็นเส้นอย่างตอก สานเป็นผืนตามขนาดพื้นที่ที่ปูลาด.

มเหยงค์

[มะเห-ยง] น. ภูเขา, เนินดิน. (ป. มหิยงฺคณ).

ลาดทวีป

น. ที่ลาดสูงชันต่อจากขอบไหล่ทวีปลงไปสู่ทะเลลึก.

ดาด

ก. เอาวัตถุเช่นผ้าเป็นต้นขึงหรือปิดบังให้ทั่วตอนเบื้องบน เช่น ดาดเพดาน ดาดหลังคา, ถ้าปูตอนล่างเช่นพื้นเรือนเป็นต้น เรียกว่า ลาด เช่น ลาดเสื่อ ลาดพรม. ว. ไม่ชัน เช่น หลังคาดาด.

ลาดเท

น. พื้นผิวที่เอียงลาดจากบริเวณที่สูงกว่าไปสู่บริเวณที่ตํ่ากว่า.

สติวิปลาส

[-วิปะลาด] ว. มีสติฟั่นเฟือนคล้ายคนบ้า, สัญญาวิปลาส ก็ว่า.

กรัง

[กฺรัง] น. เนิน เช่น กึกก้องไพรกรัง. (อนิรุทธ์), อเนกทั่วไพรกรัง. (ดุษฎีสังเวย).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ