ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[พะรด, พะระตะ-, พะรดตะ-] น. ผู้เต้นรำ, ผู้แสดงละคร. (ส.).
[-สิน] ก. โปรย, รด, หลั่ง, ประพรม. (ป.).
[-รด] น. ลูกของตนเอง. (แผลงมาจาก โอรส). (ส.).
[เกวัด] (แบบ) น. ชาวประมง, พรานเบ็ด, พรานแห, พรานปลา. (ป. เกวฏฺฏ).
ว. คด, โกง, เก, ฉิ่ง, เช่น ขาชิ่ง.
[รดจะ-] ก. ตกแต่ง, ประพันธ์. (ป., ส.). ว. งาม.
ก. รดแล้ว, ได้รับการอภิเษกแล้ว. (ป. อภิสิตฺต; ส. อภิสิกฺต).
[-รด] น. “ผู้ที่เกิดแต่อก” คือ ลูก. (ส. อุรสฺย).
[บันนะรด] ว. สิบห้า. (ป. ปณฺณรส).
[พะรดตะ-] น. วิชาฟ้อนรำทำเพลง.
น. พานรูปรีใช้รองสังข์รดนํ้าเป็นต้น.
ก. ผ่ามะพร้าวห้าวให้น้ำรดลงไปบนหน้าศพก่อนเผา.