ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. โลกพระอินทร์, สวรรค์ชั้นดาวดึงส์. (ส.).
น. พระอินทร์ผู้เป็นใหญ่. (ส. ศกฺร + อินฺทฺร).
[อินทฺระ-] น. พระอินทราณี, ชายาพระอินทร์. (ส.).
[อินทฺรา-] น. สายรุ้ง, สายฟ้า, อาวุธพระอินทร์. (ส.).
[-สิน] น. พระอินทร์. (ตัดมาจาก ป. โกสิย + ส. อินฺทฺร).
[อะมอนระราด] น. “ราชาของเทวดา” คือ พระอินทร์. (ส.).
[-ทด] น. เทวดา ๓๓ องค์ ในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ไม่แยกว่าใครเป็นใคร หมายถึง พระอินทร์และบริวารพระอินทร์อีก ๓๒ องค์, ตรีทศ ก็ว่า.
[เทบบอดี] น. เจ้าแห่งเทวดา, พระอินทร์. (ส.).
น. พระอินทร์. (ป. มฆวา, มฆวนฺตุ; ส. มฆวนฺ).
[วาสบ] น. พระอินทร์. (ส., ป. วาสว).
น. ชื่อพระอินทร์. (ป. สุชมฺปติ ว่า ผัวของนางสุชาดา).
น. ความยินดี, ความชอบใจ; ความรัก, ความกำหนัด, แผลงใช้ว่า ฤดี หรือ รดี ก็ได้. (ป., ส.).