ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ปะราพบ] น. ความฉิบหาย. (ป. ปราภว).
ดู กุแล.
น. ช้าง ๓๓ เศียรเป็นพาหนะของพระอินทร์. (ส. ไอราวต; ป. เอราวณ).
[[ครุฑ]], ผู้กินนาค
คำนาม
[ปะรำปะรา] ว. สืบ ๆ กันมา, เก่าก่อน. (ป., ส.).
ว. พอเหมาะพอดีกัน เช่น ขิงก็ราข่าก็แรง สมน้ำสมเนื้อกันดีแล้ว.
ปราถนา
อ่านว่า "ปราด-ถะ-หนา"
ก. เลิกรา, ไม่ทำต่อไปอีกแล้ว.
[อันตะรา] นิ. ระหว่าง. (ป.).
[กฺรัน] ว. เล็ก, แคระ, เช่น กรวดกรันขราราย. (สุธน).
[สักกะรา] น. ก้อนกรวด; นํ้าตาลกรวด. (ส. ศรฺกรา; ป. สกฺกร).
[คฺระ-] ว. ดุ, น่ากลัว, เช่น ครึ้มคระเมิมภัยรา. (ม. คำหลวง มหาพน).