ผลการค้นหา

หมอ* *หมอ *หมอ*
คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 64 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "หมอ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ภิสัก

น. หมอ, แพทย์. (ป. ภิสกฺก; ส. ภิษชฺ).
 พจนานุกรมไทย

หมอพัดโตนด

[-ตะโหฺนด] น. หมอรักษาโรคช้างในทางยา.
 พจนานุกรมไทย

เชลยศักดิ์

ว. อยู่นอกทำเนียบนอกทะเบียน เช่น หมอเชลยศักดิ์ นักสืบเชลยศักดิ์.
 พจนานุกรมไทย

เวช,เวช-

[เวด, เวดชะ-] น. หมอรักษาโรค. (ป. เวชฺช; ส. ไวทฺย).
 พจนานุกรมไทย

สุดความสามารถ

ว. เต็มที่, เต็มความสามารถที่มีอยู่, เช่น หมอช่วยจนสุดความสามารถแล้ว คนไข้ก็ยังไม่ดีขึ้น.
 พจนานุกรมไทย

หัตถาจารย์

น. ผู้ฝึกช้าง, หมอช้าง, ควาญช้าง. (ป. หตฺถาจริย).
 พจนานุกรมไทย

ปรเมหะ

[ปะระ-] น. ชื่อคัมภีร์หมอว่าด้วยโรคเกิดแต่นํ้าเบา (น้ำปัสสาวะ).
 พจนานุกรมไทย

สมุน

[สะหฺมุน] น. หมอทำพิธีเบิกไพรเพื่อป้องกันภัยในป่า.
 พจนานุกรมไทย

กำ,กำ,กำม

(โบ) น. กรรม เช่น ไข้เจ็บหมอตั้งกำไว้, ท่านว่าเป็นกำมของเขาเอง. (อัยการเบ็ดเสร็จ).
 พจนานุกรมไทย

นางกราย

น. ท่ารำชนิดหนึ่งที่หมอช้างรำเมื่อนำช้างบำรูงาเสร็จครั้งแรกแล้ว.
 พจนานุกรมไทย

ปรวด

[ปะหฺรวด] น. เนื้อที่เป็นโรค มีลักษณะเป็นก้อนแข็งอยู่ใต้ผิวหนัง; ชื่อหมอช้าง.
 พจนานุกรมไทย

ปัดเกล้า

น. ท่ารำชนิดหนึ่งแห่งหมอช้าง รำเมื่อนำช้างบำรูงาเสร็จครั้งแรกแล้ว.
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด