ค้นเจอ 54 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "สงสัย,พิศวง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เวมัติก,เวมัติก-

[-มัดติกะ-] ว. สงสัย, ไม่แน่ใจ, ลังเล. (ป.).

ยาไฉน

[-ฉะไหฺน] (กลอน) ก. อย่าได้สงสัย, ไม่ต้องสงสัย, เช่น พิศบ่พรรับโอ้อ้า เทพไสร้ยาไฉน. (ลอ).

กริ่ง

[กฺริ่ง] ก. นึกแคลง, นึกระแวง, นึกสงสัย.

เอ,เอ,เอ๊

อ. คำที่เปล่งออกมาแสดงความแปลกใจ สงสัย เป็นต้น.

กระเป๋าหนัก

(ปาก) ว. มีเงินมาก, ร่ำรวย, เช่น วันนี้ยอมเป็นเจ้ามือเลี้ยงข้าว สงสัยจะกระเป๋าหนัก.

แดนสนธยา

น. แดนที่เสมือนมีบางสิ่งบางอย่างที่ลึกลับและมีปัญหาสลับซับซ้อนแอบแฝงให้น่าสงสัยอยู่มาก.

วิจิกิจฉา

[-กิดฉา] น. ความสงสัย, ความเคลือบแคลง, ความลังเล, ความไม่แน่ใจ. (ป.; ส. วิจิกิตฺสา).

กินแหนง

ก. สงสัย, ระแวง, ไม่แน่ใจ, มักใช้เข้าคู่กับคำ แคลงใจ เป็น กินแหนงแคลงใจ.

แคลง

[แคฺลง] ก. อาการที่เรือเอียงหรือตะแคง เรียกว่า เรือแคลง; กินแหนง, สงสัย.

แหงแก๋

[แหฺง-] (ปาก) ว. แน่, แน่นอน, สิ้นสงสัย, เช่น ตายแหงแก๋ แพ้แหงแก๋.

แคลงคลาง

[แคฺลงคฺลาง] ก. แคลงใจ, ไม่แน่ใจหรือวางใจลงไปได้เพราะออกจะสงสัย, คลางแคลง ก็ว่า, บางทีก็พูดสั้น ๆ ว่า แคลง.

มหัศจรรย์

[มะหัดสะจัน] ว. แปลกประหลาดมาก, น่าพิศวงมาก, ผิดปรกติวิสัยของธรรมชาติ. (ส. มหาศฺจรฺย; ป. มหจฺฉริย).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ