ค้นเจอ 7,729 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "วรดนัย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

นีรช,นีรชะ

[-รด, -ระชะ] น. บัว. (ส.).

รสชาติ

[รดชาด] น. รส เช่น แกงนี้ไม่มีรสชาติเลย

คำนาม

รส มาจากภาษาบาลีสันสกฤต เป็นคำนาม หมายถึง สิ่งที่รู้ได้ด้วยลิ้น เช่น เปรี้ยว หวาน เค็ม ฝาด ขม

ตาบอดคลำช้าง

(สำ) น. คนที่รู้อะไรด้านเดียวหรือนัยเดียวแล้วเข้าใจว่าสิ่งนั้นเป็นอย่างนั้น.

รู้กัน

ก. รู้เป็นนัยกันเฉพาะในกลุ่มของตน เช่น เรื่องนี้เขารู้กัน.

ตักน้ำรดหัวตอ

(สำ) ก. แนะนำพรํ่าสอนเท่าไรก็ไม่ได้ผล, ตักนํ้ารดหัวสาก ก็ว่า.

ตักน้ำรดหัวสาก

(สำ) ก. แนะนำพรํ่าสอนเท่าไรก็ไม่ได้ผล เช่น นํ้ารดหัวสาก สอนเด็กปากมาก เลี้ยงลูกใจแข็ง. (สุบิน กลอนสวด), ตักนํ้ารดหัวตอ ก็ว่า.

ภรต,ภรต-

[พะรด, พะระตะ-, พะรดตะ-] น. ผู้เต้นรำ, ผู้แสดงละคร. (ส.).

อาสิญจ์

[-สิน] ก. โปรย, รด, หลั่ง, ประพรม. (ป.).

เอารส

[-รด] น. ลูกของตนเอง. (แผลงมาจาก โอรส). (ส.).

เลศ

[เลด] น. การแสดงอาการเป็นชั้นเชิงให้รู้ในที, มักใช้เข้าคู่กับคำ นัย เป็น เลศนัย. (ส.; ป. เลส).

พยัญชนะตัวที่ ๓๗ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นพยัญชนะต้น เช่น วัน วา ใช้ควบกล้ำกับพยัญชนะตัวอื่นบางตัว เช่น กว่า ความ และใช้เป็นตัวสะกดในแม่เกอว เช่น กล่าว นิ้ว.

สมรส

[-รด] ก. แต่งงาน เช่น นาย ก สมรสกับนางสาว ข. ว. ที่เกี่ยวกับการแต่งงาน เช่น พิธีมงคลสมรส.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ