ค้นเจอ 179 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "รัชสมัย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ล้าสมัย

ว. ไม่ทันหรือไม่เป็นไปตามสมัยที่กำลังนิยมกัน เช่น เขาเป็นคนล้าสมัย.

ลงหญ้าช้าง

น. การลงโทษในสมัยก่อน คือ เอาตัวไปเป็นคนเลี้ยงช้าง.

สรเลข

[สอระ-] น. ตำแหน่งข้าราชการหัวเมืองในสมัยโบราณ.

สมัยเก่า

น. สมัยโบราณ เช่น ถ้วยชามชุดนี้เป็นของสมัยเก่า. ว. พ้นสมัย, ไม่ใช่สมัยใหม่, ก่อนเวลาปัจจุบัน, เช่น เขามีความคิดอย่างคนสมัยเก่า.

ขณะ

[ขะหฺนะ] น. ครู่, ครั้ง, คราว, เวลา, สมัย. (ป.; ส. กษณ).

ชำนัน

ก. เหยียบ. (ข. ชัน ว่า เหยียบ; ชาน่, ชํนาน่ ว่า คราว, สมัย).

ตะพานช้าง

น. สะพานที่ทำแข็งแรงสำหรับให้ช้างข้ามในสมัยโบราณ.

ประวัติกาล

[ปฺระหฺวัดติกาน, ปฺระหฺวัดกาน] น. สมัยที่มีบันทึกเหตุการณ์.

สิทธิ์ขาด

ว. เด็ดขาด เช่น ในสมัยโบราณแม่ทัพมีอำนาจสิทธิ์ขาดในการบัญชาการรบ.

หัวเก่า

ว. นิยมของเก่า, นิยมตามแบบเก่า, (ปาก) ครึ, ไม่ทันสมัย.

เทศาภิบาล

(เลิก) น. ตำแหน่งผู้สำเร็จราชการมณฑลในสมัยหนึ่ง ต่อมาเปลี่ยนเรียกว่า สมุหเทศาภิบาล.

นำสมัย

ว. มีความคิดริเริ่มในการแต่งกายเป็นต้นก่อนสมัยนิยม.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ