ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
สสิธร, ศศิทร
ศศิธร หมายถึง ดวงจันทร์
[ฉินทะ-] (แบบ) ก. ตัด, ขาด, ทำลาย. (ป., ส.).
[มนทะ-] น. ดาวพระเสาร์. ว. เฉื่อย,ช้า; อ่อนแอ; โง่เขลา; ขี้เกียจ. (ป., ส.).
น. ทางพระนิพพาน. (ป. อมตปท; ส. อมฺฤตปท).
ทอมซิน
สิทธ, สิทธ์
[ฉันทะ-] น. ชื่อคำประพันธ์ประเภทหนึ่งที่วางคำ ครุ ลหุ เป็นแบบต่าง ๆ. (ป.).
[ทะวาทะสะมะ-] ว. ที่ ๑๒ เช่น ทวาทศมสุรทิน = วันที่ ๑๒. (ส.; ป. ทฺวาทสม).
[อุปะ, อุบปะ] คำประกอบหน้าศัพท์ที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต แปลว่า เข้าไป, ใกล้, รอง, เช่น อุปราช อุปนายก. (ป., ส.).
[ปะ-] น. ประสาท. (ป.; ส. ปฺรสาท).
น. เหงื่อ, เหงื่อไคล. (ป.; ส. เสฺวท).
[-บาด] น. หม้อนํ้า. (ส. อุท + ปาตฺร).