ค้นเจอ 2,046 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "รอง คนศ."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ศรุตะ

[สะรุตะ] ก. ได้ยิน, ได้ฟัง; มีชื่อเสียง, มีผู้รู้จัก. (ส.).

อุปกาศ

[อุปะกาด, อุบปะกาด] (กลอน) ก. แจ้งข่าว เรื่อง หรือข้อความ เช่น เขือไปอุปกาศแล้ว เขือมา. (ลอ), ร้องอุปกาศสารแก่กรุงสญชัยปิตุราช. (ม. ร่ายยาว หิมพานต์).

อัครชายา

น. ตำแหน่งมเหสีรอง.

คนเก่าคนแก่

น. ข้าเก่าเต่าเลี้ยง; คนที่มีพื้นเพอยู่ที่ใดที่หนึ่งเป็นเวลานาน.

อนุราช

[อะนุราด] น. พระราชารอง, พระเจ้าแผ่นดินองค์รอง. (ป.).

ไขย่น

น. ม่านจีบ. (ประชุมพงศ.).

โบชุก

น. ตำแหน่งแม่ทัพ. (พงศ. เลขา).

วีสะ

ว. ยี่สิบ. (ป.; ส. วีศ).

ลางเนื้อชอบลางยา

น. ยาอย่างเดียวกัน ถูกกับคนหนึ่ง แต่ไม่ถูกกับอีกคนหนึ่ง; (สำ) ของสิ่งเดียวกัน ถูกกับคนหนึ่ง แต่ไม่ถูกกับอีกคนหนึ่ง.

ตกเป็นเบี้ยล่าง

(สำ) ก. ตกเป็นรองเขา, เสียเปรียบเขา.

ต้นเรือ

น. รองผู้บังคับการเรือ.

ถัด

ก. ขยับไปด้วยก้น. ว. รองลงไป, ต่อไป.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ