ผลการค้นหา

ม-ว-ด-บ* *ม-ว-ด-บ *ม-ว-ด-บ*
คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 8,578 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ม-ว-ด-บ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

นิรโทษ

[-ระโทด] ว. ไม่มีโทษ.
 พจนานุกรมไทย

ไพรจิตร

[ไพฺรจิด] (แบบ) ว. ไพจิตร.
 พจนานุกรมไทย

กระกวด

(โบ; กลอน) ว. สูงชัน, กรวด, กรกวด ก็ว่า เช่น อยู่จอมด้วยกรกวด กิ่งก้านรวดรยงงามอยู่น้นน. (ม. คำหลวง มัทรี).
 พจนานุกรมไทย

ตะโล้ดโป๊ด

น. ชื่อกลองสองหน้าชนิดหนึ่ง ยาวประมาณ ๗๘ เซนติเมตร ใช้ตีประกอบการฟ้อนและการเล่นพื้นเมืองทางภาคเหนือ, คู่กับ กลองแอว.
 พจนานุกรมไทย

เจริด

[จะเหฺริด] (แบบ) ว. งาม, เชิด, สูง, เช่น ป่านั้นเจริดจรุงใจก็มี. (ม. คำหลวง มหาพน).
 พจนานุกรมไทย

พวงมโหตร

[-มะโหด] น. พวงอุบะซึ่งห้อยประดับอยู่ที่คันดาลฉัตร ทำด้วยผ้าตาดทอง, ลูกมโหตร ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

เทพ,เทพ,เทพ-

[เทบ, เทบพะ-] น. เทวดา. (ป., ส. เทว).
 พจนานุกรมไทย

กระดุบ ๆ

ว. อาการที่เต้นตุบ ๆ อย่างเนื้อเต้น, ดุบ ๆ ก็ว่า; อาการที่เคลื่อนที่ไปอย่างช้า ๆ เช่น เด็กคลานกระดุบ ๆ.
 พจนานุกรมไทย

แว็บ

แว้บ

แวบ, แว็บ

จำเดิม

บ. แต่ต้น, เริ่มแรก, แรก.
 พจนานุกรมไทย

เทพบุตร

[เทบพะบุด] น. เทวดาผู้ชาย. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

แซ่บ

แซบ

"แซบ" เคยเป็นคำบัญญัติตามภาษาถิ่นอีสาน แต่ในพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2554 เปลี่ยนไปใช้คำว่า "แซ่บ" ตามลักษณะการออกเสียงสระเสียงสั้น (เสียงสระ แ-ะ)

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด