ค้นเจอ 185 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ผัด(ผัก)"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พริกขิง

น. ชื่อผัดชนิดหนึ่ง ใช้เครื่องปรุงคล้ายแกงเผ็ด แต่ไม่ใส่เครื่องเทศ ผัดกับนํ้ามัน, เครื่องปรุงแกงเผ็ด เรียกว่า เครื่องพริกขิง.

กวางตุ้ง

[กฺวาง-] น. ชื่อผักกาดชนิดหนึ่ง เรียกว่า ผักกาดกวางตุ้ง. (ดู กาด ๑).

กูด

(ถิ่น-พายัพ, อีสาน, ปักษ์ใต้) ว. หงิก เช่น ผักกูด คือ ผักยอดใบหงิก.

ไม้ผัดน้ำตาล

น. ไม้ที่ใช้หมุนผัดน้ำตาลโตนดให้ขาว.

หน้าวอก

น. หน้าของคนที่ผัดแป้งจนขาวเกินไป.

เกี้ยมไฉ่

น. ผักดองเค็มชนิดหนึ่ง. (จ.).

พักแพว

น. ผักแพว. [ดู แพว (๑)].

พัดแพว

น. ผักแพว. [ดู แพว (๑)].

แพ็งแพว

น. ผักแพว. [ดู แพว (๑)].

กาด

น. ชื่อไม้ล้มลุกหลายชนิดหลายสกุล บางชนิดใช้ใบ บางชนิดใช้หัวเป็นผัก เช่น ผักกาดกวางตุ้ง (Brassica chinensis Jusl.) ผักกาดขม หรือ ผักกาดเขียว (B. juncea Czern. et Coss.) ผักกาดขาว หรือ แป๊ะช่าย (B. chinensis Jusl. var. pekinensis Rupr.) ผักกาดหัว หรือ ไช้เท้า (Raphanus sativus L.) ในวงศ์ Cruciferae, ผักกาดหอม (Lactuca sativa L.) ในวงศ์ Compositae, ผักเหล่านี้เป็นพรรณไม้ที่นำเข้ามาปลูกเพื่อเป็นอาหาร.

แป้งฝุ่น

น. แป้งเป็นผงละเอียด ใช้ผัดหน้าหรือทาตัว.

อล่องฉ่อง

[อะหฺล่อง-] (ปาก) ว. ผุดผ่อง เช่น ผัดหน้าขาวอล่องฉ่อง.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ