ผลการค้นหา

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 320 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ปิเยารส, ปิโยรส"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ชาติรส

[ชาติรด, ชาดติรด] น. รสโดยกำเนิด เช่นรสหวานแห่งนํ้าตาล. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

แปร๊ด

[แปฺร๊ด] ว. จัด, มาก, (ใช้แก่รสบางรสหรือสีบางสี) เช่น เปรี้ยวแปร๊ด แดงแปร๊ด.
 พจนานุกรมไทย

มัน

ว. มีรสอย่างรสกะทิหรืออย่างถั่วลิสงคั่ว; เป็นเงา, ขึ้นเงา, เช่น เหงื่อออกหน้าเป็นมัน.
 พจนานุกรมไทย

รสิก

น. ผู้รู้จักรส, ผู้รู้จักรสในทางกวีและศิลปะต่าง ๆ. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

สับปะรด

สัปรด, สัปปะรด, สับปะรส

มิได้แผลงมาจาก สรรพรส

กลมกล่อม

ว. ที่เข้ากันพอดี (ใช้แก่รสหรือเสียง).
 พจนานุกรมไทย

กาวาง

น. ชื่อมะปรางพันธุ์หนึ่ง รสเปรี้ยวจัด.
 พจนานุกรมไทย

แกงจืด

น. กับข้าวที่ปรุงเป็นนํ้า รสไม่เผ็ด.
 พจนานุกรมไทย

รสชาติ

[รดชาด] น. รส เช่น แกงนี้ไม่มีรสชาติเลย

คำนาม

รส มาจากภาษาบาลีสันสกฤต เป็นคำนาม หมายถึง สิ่งที่รู้ได้ด้วยลิ้น เช่น เปรี้ยว หวาน เค็ม ฝาด ขม
 พจนานุกรมไทย

ลิ้ม

ก. ชิม, ลองรสดูด้วยลิ้น, โดยปริยายหมายถึงลักษณะอาการคล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น ลิ้มรสความลำบาก.
 พจนานุกรมไทย

เข้ม

ว. แรงกล้า เช่น รสเข้ม เหล้าเข้ม; แก่, จัด, (มักใช้แก่สีและรส) เช่น สีเข้ม.
 พจนานุกรมไทย

โอชะ,โอชา

ว. มีรสดี, อร่อย. น. รสที่ซึมซาบ, เครื่องหรือสิ่งบำรุงเลี้ยงให้เกิดความเจริญงอกงาม. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด