ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ประทะ
[ติกะ-] (แบบ) น. หมวด ๓ คือ ที่รวมวัตถุหรือธรรมะอย่างละ ๓. (ป.).
[ติด-] (แบบ) ว. มีรสขม. (ป.).
[ติด-] (แบบ) น. ดิตถ์, ท่านํ้า. (ป.).
(แบบ) น. นํ้า. (ป., ส. นีร).
น. ประดาป.
[ติน, ตินะ-, ตินนะ-] น. หญ้า. (ป.).
ปนิธาน, ประนิธาน
ตั้งใจไว้
ก. ชี้ข้อบกพร่อง.
(กลอน) ก. กระทบ เช่น ประทบประทะอลวน. (ตะเลงพ่าย).
[-โปฺรย] ก. ทำน้ำให้กระจายเป็นเม็ดเล็ก ๆ เช่น ประโปรยน้ำจากพระสุหร่าย.
น. ตำแหน่งพระมเหสีที่ ๑ หรืออัครมเหสีของกษัตริย์ชวาในวงศ์อสัญแดหวา.