ค้นเจอ 570 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "บุณยกฤต"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปาณ,ปาณ-,ปาณะ

[-นะ] น. ลมหายใจ; สัตว์มีชีวิต, ชีวิต. (ป.; ส. ปฺราณ).

วณ,วณ-,วณะ

[วะนะ-] น. แผล, ฝี. (ป.; ส. วฺรณ).

วิเศษณ,วิเศษณ-,วิเศษณ์

[วิเสสะนะ-, วิเสด] (ไว) น. คำจำพวกหนึ่งที่แต่งหรือขยายคำนาม คำกริยา หรือคำวิเศษณ์เพื่อบอกคุณภาพหรือปริมาณเป็นต้น เช่น คนดี นํ้ามาก ทำดี ดีมาก. (ส.).

สมณ,สมณ-,สมณะ

[สะมะนะ-] น. ผู้สงบกิเลสแล้ว โดยเฉพาะหมายถึงภิกษุในพระพุทธศาสนา. (ป.; ส. ศฺรมณ).

สรณ,สรณ-,สรณะ

[สะระนะ-] น. ที่พึ่ง, ที่ระลึก; ความระลึก. (ป.; ส. ศรณ).

บุญราศี

[บุนยะ-, บุน-] น. กองบุญ.

กระโดก

ว. โอนไปโอนมา, ยกขึ้นยกลง.

แม่ยก

น. หญิงที่เป็นผู้อุปถัมภ์พระเอกลิเกหรือนายวงดนตรีลูกทุ่ง.

ยกกระเปาะ

ก. ยกขอบขึ้นเป็นรูปทรงกระบอกขนาดเล็ก เพื่อใช้ฝังเพชรพลอยในงานโลหะรูปพรรณ.

ยกกลีบ

ก. ยกกลีบผ้าโจงกระเบนข้างหลังให้โก่งขึ้น, รีดกางเกงตามแนวพับด้านหน้าและด้านหลังขาให้เป็นสันขึ้น.

ยกเก็จ

ก. ทำเก็จให้ยื่นออกมาจากฝาผนัง กำแพง ฐาน หรือเชิงกลอน, คู่กับ ย่อเก็จ.

ยกนะ

[ยะกะนะ] น. ตับ. (ป.; ส. ยกนฺ, ยกฺฤต).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ