ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[มุนชะ] น. พืชจำพวกหญ้าปล้อง; ปลาค้าว. (ป., ส.).
[ถันทิน, ถันทินละ-] (แบบ) น. แผ่นดิน. (ป.).
(แบบ) น. ธนู. (ป.).
[กานจะนะ-] (แบบ) น. ทอง. (ส.; ป. กญฺจน).
[แปฺร๋น] ว. แปร้น.
[สะมานะ-, สะหฺมานนะ-] ว. เสมอกัน, เท่ากัน. (ป., ส.).
ธัญญพืช
สาบาญ
[หีนะ-, หีนนะ-, ฮีนะ-] ว. เลว, ทราม, ตํ่าช้า. (ป., ส.).
ว. มีสีหน้าเผือดด้วยความละอายจนไม่กล้าสบตาคน.
[พูวะ-] น. แผ่นดิน. (ส. ภุว).
[สะวะ-] น. ของตนเอง. (ส.; ป. สก).