ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
สันนิฐาน, -ฐาณ
[อันตะรา] นิ. ระหว่าง. (ป.).
[อุปะนิไส, อุบปะนิไส] น. ความประพฤติที่เคยชินเป็นพื้นมาในสันดาน เช่น ก่อนที่พระพุทธเจ้าจะเสด็จไปเทศน์โปรดผู้ใดจะต้องทรงพิจารณาถึงอุปนิสัยของผู้นั้นก่อน, ความประพฤติที่เคยชินจนเกือบเป็นนิสัย เช่น นักเรียนคนนี้มีอุปนิสัยดี. (ป. อุปนิสฺสย).
[นิโรด, นิโรดทะ-] (แบบ) น. ความดับ; นิพพาน. (ป.).
ศึกษานิเทศ, ศึกษานิเทศน์
อนินทรีย์วัตถุ
[-รุทะกะ] (แบบ) ว. ไม่มีนํ้า. (ป.).
น. ผ้าปูสำหรับนั่ง (มักใช้แก่พระสงฆ์).
น. ผู้มีวิปัสสนาเป็นยาน, ผู้ปฏิบัติวิปัสสนาล้วน ๆ โดยมิได้เคยฝึกหัดเจริญสมาธิใด ๆ มาก่อน.
[นินนาด, นินาด] (แบบ) น. ความกึกก้อง, การบันลือ. (ป. นินฺนาท; ส. นินาท).
[นิพิด, นิเพด] (แบบ) ก. ให้รู้ชัด, บอก. (ป. นิ + วิท).
[นิกคะหะ-, นิกคะหะ] (แบบ) น. การข่ม, การปราบปราม. (ป. นิคฺคห).