ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ผ้าที่พระภิกษุรองนั่ง.
ก. นั่งอย่างภาคภูมิ. (ขุนช้างขุนแผน).
ก. กิริยาที่จะยืนก็ไม่ใช่จะนั่งก็ไม่เชิง.
น. ที่ยกพื้นสำหรับพระสงฆ์นั่ง.
ว. อาการที่เกาะ จับ หรือนั่งอย่างหงอยเหงา เช่น นกจับเจ่า นั่งเจ่า, อยู่ในที่จำกัดไปไหนมาไหนไม่ได้ เช่น นํ้าท่วมต้องนั่งเจ่าอยู่กับบ้าน.
(สำ) ก. พยายามทำให้มีเรื่องมีราวขึ้นมา.
ก. ทำใจให้สงบตามหลักทางศาสนา, โดยปริยายหมายถึงนั่งหลับหรือนั่งเหม่อใจลอยไม่รับรู้อะไร. (ดู ฌาน).
ก. นั่งที่ท้ายเรือแล้วพายเรือไปคนเดียว.
น. ที่สำหรับนั่ง ไม่มีพนัก อาจมีขาหรือไม่มีขาก็ได้.
[-พฺล่าน] ก. บันดาลโทสะจนนั่งไม่ติด.
ว. ไปนั่งคุยอยู่นาน ไม่ยอมกลับง่าย ๆ.
น. หน้าขาตอนเข่าถึงโคนขาในเวลานั่ง.