ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ชนที่มีอารยธรรม.
(สำ) ว. มีลักษณะที่สู้ไม่ยอมถอย.
น. ผู้เป็นใหญ่ในหมู่ชน. (ส. ชน + อินฺทฺร).
น. หมู่ชนที่รวมกันอยู่หนาแน่น, หมู่ชนที่มารวมกันมาก ๆ.
(สำ) ก. เอาของมีค่าให้แก่คนที่ไม่รู้จักค่าของสิ่งนั้น.
(สำ) ก. ยอมตามโดยไม่ขัดขืน, ยอมแพ้โดยดี.
(สำ) น. ลักษณะการแต่งงานที่ผู้ใหญ่จัดการให้ โดยที่เจ้าตัวไม่รู้จักคุ้นเคยหรือรักกันมาก่อน.
(สำ) ก. ยุยงให้โกรธ เกลียด หรือวิวาทกัน.
[ชะ-] (กลอน) น. ชน เช่น เอาลวดถักคั่นกันชนา. (นิ. เกาะแก้วกัลกตา).
น. ดอกแก้ว. (ช.).
น. แก้วสีขาว.
น. หินแก้ว. (ส.).