ค้นเจอ 787 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ช*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ชงฆ,ชงฆ-,ชงฆ์,ชงฆา

[ชงคะ-] (กลอน; แบบ) น. แข้ง, ราชาศัพท์ว่า พระชงฆ์. (ป. ชงฺฆ; ส. ชงฺฆา).

ชงโลง

น. โพง, เครื่องวิดนํ้ารูปคล้ายเรือครึ่งท่อน มีด้ามถือ ผูกแขวนเข้ากับขาหยั่ง แล้วจับด้ามให้พุ้ยนํ้าเข้าออกตามต้องการ, โชงโลง ก็ว่า, (ถิ่น-อีสาน) กะโซ้. (ข. โชฺรง).

ชงโลง

ดู กดเหลือง.

ชฎา

[ชะดา] น. เครื่องสวมศีรษะรูปคล้ายมงกุฎ, ผมที่เกล้าเป็นมวยสูงขึ้น. (ป., ส. ชฏา).

ชฎากลีบ

น. ชฎารูปเหมือนชฎาเดินหน แต่มีกลีบเป็นลายประดับมาก.

ชฎาเดินหน

น. ชฎายอดงอนที่มีกลีบ.

ชฎาธาร

น. ผู้ทรงไว้ซึ่งชฎา.

ชฎาแปลง

น. ชฎารูปเหมือนชฎากลีบแต่ไม่มีลวดลาย.

ชฎาพอก

น. ชฎาที่ทำสำหรับสวมพระศพเจ้านาย.

ชฎามหากฐิน

น. ชฎาที่ทำยอดเป็น ๕ ยอด มีขนนกการเวกปักตอนบน, ชฎาห้ายอด ก็เรียก.

ชฎามังษี,ชฎามังสี

น. โกฐชฎามังษี. (ดู โกฐชฎามังษี, โกฐชฎามังสี).

ชฎิล

น. ผู้มีผมมุ่นเป็นชฎา, นักพรตพวกหนึ่งที่เราเรียกว่า ฤษี. (ป., ส.).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ