ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ปะราพบ] น. ความฉิบหาย. (ป. ปราภว).
น. (ปรัชญา) ขบวนการในประวัติศาสตร์ของปรัชญาและศิลปะที่เน้นการเป็นตัวของตัวเอง เป็นอิสระจากกฎเกณฑ์และระเบียบการที่ยึดถือกันมา นักปรัชญาและศิลปินของขบวนการนี้ถือว่าอารมณ์ ความรู้สึกสำคัญกว่าเหตุผล; (ศิลปะและวรรณคดี) คตินิยมในการสร้างสรรค์วรรณกรรมหรือศิลปะซึ่งแสดงให้เห็นชีวิตและโลกตามจินตนาการหรือมโนภาพ. (อ. romanticism).
ดู กุแล.
น. ช้าง ๓๓ เศียรเป็นพาหนะของพระอินทร์. (ส. ไอราวต; ป. เอราวณ).
[อะจิระ-] ว. ไม่นาน. (ป., ส.).
ปราถนา
อ่านว่า "ปราด-ถะ-หนา"
ก. เลิกรา, ไม่ทำต่อไปอีกแล้ว.
[อันตะรา] นิ. ระหว่าง. (ป.).
[ไพฺรจิด] (แบบ) ว. ไพจิตร.
(แบบ) ว. โบราณ. (ส. เปาราณ; ป. ปุราณ, โปราณ).
[สักกะรา] น. ก้อนกรวด; นํ้าตาลกรวด. (ส. ศรฺกรา; ป. สกฺกร).
น. ราศี. (ป. ราสิ).